Yaşama sebebim...

     Anneliğe gecikmiş zamanlardı... anneliğin hayalini bile kurmadığım...  umut bile etmediğim zamanlar. Sessiz-sedasız, hayatımı hiç zorlaştırmadan, anne adaylarının yaşadığı hiçbir belirtiyi yaşatmadan gelip yerleştin içime. Gelişinden belliydi sessiz ama derin olacağın... hayatımı kolaylaştıracağın.

   Seninle ilgisi olmayan bir rahatsızlık nedeniyle gittiğim hastanenin acil servisinde aldım haberini... Doktor tahlil sonucunu açıklarken bana birşey oldu... İçimde olduğunu farketmediğim duyguların hepsi birden açığa çıktı sanki. Daha önce yaşadığım hiçbir şeye benzemeyen bir duygu seli... Varlığından duyduğum mutluluk... Bu yaşta hamile kalarak sana yapabileceğim haksızlığın doğurduğu suçluluk ve 'ya sana birşey olursa' endişesi... Varlığını ilk hissettiğim anda yaşadığım bu duygulardan sadece mutluluk var şimdi... Gelişinle başlattığın ve hala varlığınla devam eden mutluluğum... HAYATIMIN ANLAMI... YAŞAMA SEBEBİM... KIZIM... ŞEKERPAREM:)

  Tweet This