§ Hayatımın en uzun yolculuğu, kendime yaptığım yolculuktu... Yoruldum ama değdi. Ne istediğimi ya da ne istemediğimi biliyorum artık.
§ Tek derdim 'ben' olmaktı... 'Ol'dum:)
§ Yenilgi; sakil duran bir elbise gibiydi üzerimde... bir daha giymemeye yemin ettiğim!
§ Ruhumun gregoryeni hep baharda benim:)
§ Yaş'alsam da, 'yaşa'dım o günleri... biriktirdiğim bunca anıyla, 'yaş'lanmak umurumda olur mu şimdi?
§ Gözünü karart bazen... karart ki, aydınlığa yol açılsın.
§ Ne kadar sürer bir insanın olduğundan farklı görünme çabası?... Ne zaman yorulur insan rol yapmaktan?... Ve ne zaman anlar gerçek yüzünün ortaya çıktığı bir an'ın illa ki olduğunu?
§ Dünyada öyle insanlar var ki, başkalarının mutsuzluğunu kendilerine dert edebiliyorlar. Ve dünyada öyle insanlar var ki, başkalarının mutsuzluğuyla besleniyorlar.
Tweet This


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder